#41 Een Worstelende Zoon

Dr. craig’s response

Er is hier een aantal vragen, Barb, en ik vermoed dat de persoonlijke vraag voor jou belangrijker is. Zij die ouders zijn geweest kennen de ergernis waar je doorheen kunt gaan wat betreft je kinderen, vooral als het om hun spirituele ontwikkeling gaat (of het gebrek hieraan). We willen zo graag dat ze alle vreugde vinden in het kennen van Christus, en toch lijkt het zo vaak dat onze kinderen niet in hun beste interesses handelen.

Wat betreft de vraag die jouw zoon stelt, moet ik toegeven dat ik nooit heb die mensen begrepen die denken dat de God van het OT en de God van het NT anders lijken. Ik kan het niet helpen: ik denk dat zulke mensen de hele Bijbel niet hebben gelezen, maar op zijn hoogst delen ervan en hebben zo een misimpressie gevormd. Als je het boek van Ezechiël bijvoorbeeld leest, kan men alleen maar geschokt zijn dat God Zichzelf zo zou verlagen om letterlijk te smeken dat mensen zich bekeren zodat Hij ze niet hoeft te straffen! We hebben hier een spektakel van de God van het universum die zondige rebellerende mensen smeekt zich van hun kwaad te bekeren, zodat Hij niet wordt gedwongen ze te veroordelen. Je zou denken dat Hij gewoon de stukken tuig zou vernietigen! Mijn geschoktheid over God zoals het door Ezechiël wordt geopenbaard is nooit opgehouden.

Lees aan de andere kant een angstzaaiende passage zoals Openbaring 19.11–16 over Christus’ oordeel over de mens. Niets in het OT is gelijk aan dit verschrikkelijke beeld van het grote wijnpers-werktuig van God’s wraak, die zondaars als druiven kapotdrukt. Jezus heeft zelf constant over de hel gewaarschuwd en heeft mensen aangespoord de nauwe weg te vinden die naar de redding leidt.

Het beste argument dat de God van het OT en de God van het NT dezelfde God zijn, is het feit dat Jezus van Nazareth zelf een Jood was die zich aan de God van het OT toewijdde, en die Zichzelf zag als iemand die de God van het OT als Zijn Hemelse Vader zag. Om te suggereren dat de God die door Jezus geopenbaard wordt anders is dan de God van het OT is gelijk aan Jezus’ eigen geloof en getuigenis tegen te spreken. Als Hij niet dacht dat ze verschillend of inconsistent waren, waarom zouden wij dat dan wel moeten denken? En niemand van de apostelen dacht, inclusief Paulus, en ze waren allemaal Joden, dat ze een God aanbaden die anders was dan de God van hun vaders. Als zij dit dachten, waarom zouden wij het dan tegenspreken?

Misschien komt het het populaire Godsbeeld, waarbij God meer veroordelend is in het OT door het feit dat we in het OT tenminste voor bepaalde tijd een theocratie hebben waarbij God het hoofd van de regering was. De wetten van het land en God’s wetten waren hetzelfde. In zulke omstandigheden daalt de verschrikkelijke heiligheid van God direct op de mens zijn zondige handelingen neer. We zien hoe God de zonde haat en welke straf het in Zijn ogen verdient. Maar Israël was na een bepaalde tijd geen theocratie meer. In het NT was Israël onder de regering van het Romeinse Rijk. Dus de combinatie van het morele en het legale viel uit elkaar. Veroordeling werd uitgesteld tot de algemene opstanding aan het eind van de geschiedenis. Op een soortgelijke manier leven we nu niet in een theocratie. Daarom is het fout als Christenen proberen om God’s wetten de wetten van het land te maken. Wat immoreel is, is niet per se illegaal. Daarom kunnen we niet, als we voor uitbanning van bepaalde handelingen pleiten (zoals abortie), simpelweg de Bijbel citeren, maar moeten we niet-sektarische argumenten met een brede morele fundering ontwikkelen. In elk geval kan het zijn dat een gebrek aan begrip over de verschillende omstandigheden een misimpressie heeft doen opkomen dat God, zoals Hij in het NT wordt geillustreerd, in Zijn beeld over de zonde zachter is geworden.

Wat betreft wat jij kan doen, zoals onze eigen zoon ons heeft verteld: het is te laat voor jullie om iets te doen. Hij is een volwassene. Hij is nu al het punt van jullie invloed voorbij gegaan. Jullie invloed was van toepassing al die jaren toen hij opgroeide, en jullie zouden gewoon moeten bidden dat de Heilige Geest die diepgewortelde invloeden weer zal aansteken om hem uiteindelijk weer naar een victorieus Christelijk leven te leiden. Natuurlijk kunnen jullie hem helpen door hem volledig lief te hebben en te accepteren, wat hij ook gelooft, zelfs als je het niet met hem eens bent en je als pijn in je hart voelt. Val hem niet lastig en probeer hem niet te hervormen, want dit zou hem juist weg kunnen drijven.

Eén ding dat je kunt doen is om zelf de vragen die hij heeft te bestuderen, zodat, als hij één van ze stelt, je een intelligent en goed doordacht antwoord hebt. Hebben jullie hiervoor de tijd genomen? Hebben jullie kennis genomen over de kwesties die hij aanhaalde, zodat hij jullie geloof niet als blind en ongeïnformeerd kan wegwuiven? Heeft je man dit vooral gedaan? Als vader is hij degene die een intelligent en betrouwbaar model van een Christelijke man moet zijn – vooral gezien de vele anderen die jouw zoon hierin hebben gefaald.

“Heer, geef Barb steun voor de pijn in haar hart, terwijl haar zoon door een periode van geloofs-evaluatie gaat. Geef haar het geduld om Uw Heilige Geest Zijn werk te laten doen. Dat zij en haar man een gelegenheid mogen in deze beproeving mogen vinden om deze kwesties zelf opnieuw te overdenken om zo ook beter bewapend te zijn om een antwoord te geven voor de hoop die in hen is. En kijk naar hun zoon om, Heer! Wakker opnieuw alles aan dat hij door de jaren heen heeft geleerd en geloofd, en herstel zijn vertrouwen in die waarheden. Hemelse Vader, stel hem op de hoogte van zijn eigen woede en bitterheid over degenen die hem hebben gefaald en geef hem een vergevende en medelijdende geest. Help hem te zien dat ons vertrouwen alleen in U is, dat de mens ons zal falen, en dat we daarom niet zouden mogen durven vertrouwen te hebben in de mens, maar alleen in U. We bidden voor onze broeder in de naam van onze Heer Jezus Christus. Amen.”